Als we in de zomer in de Ardennen zijn is de derde
week van juli onze favoriet. De 21ste is de Nationale feestdag van
België die we traditioneel in Malmedy doorbrengen. Een enorme rij van
antiekhandelaren, standwerkers en rommelmarkt-verkopers slingert zich door de
smalle straten van het levendige centrum. Druk maar leuk en gezellig. Op de
markt is een gevarieerd optreden van bands en muziekgroepen. De omliggende
terrassen zitten stampvol en drank vloeit rijkelijk. Traditioneel wel een dag
met regen.
De 25ste is er feest in Mont St.-Jacques,
een dorp bovenaan een helling vanuit Trois Ponts. Het feest is hier veel
kleinschaliger maar heeft zijn eigen tradities en waardes. Het wordt
georganiseerd door de plaatselijke fanfare die aan het begin van het dorp een
enorme feesttent opzet. Ook hier handelaren en standwerkers langs de enige weg
die het dorp telt. Toch zijn het meer lokale producten en waren die worden
aangeboden. Ook de particuliere verkoop is dorps en simpel van opzet. We
belandden altijd eerst bij café Bodson. Het is tevens een manege en heeft
daardoor de vormgeving van een ranch. Alleen is die ‘’look’’ sinds de jaren
zestig niet meer veranderd. Daarna is het tijd voor de feesttent. De vereniging
houdt de prijzen laag en de omzet hoog. De muziek wordt verzorgd door de ‘’Musette
de Lienne’’ een accordeonspeelster met begeleiding. Ze speelt alle soorten
muziek in één tempo en lokt daarmee toch heel wat mensen op de dansvloer. Ieder
jaar zeggen we opnieuw. ‘’Daar is hij weer’’.
Die ‘’hij’’ is overduidelijk een boer uit de omgeving die op de 25ste
een kostuum draagt en alle vrouwen van het dorp één voor één naar de dansvloer
voert. Het probleem is dat hij danst met bewegingen alsof hij de ploeg achter
de tractor koppelt en met forse stappen over de dansvloer gaat en de dames
meesleurt. De meesten kunnen zijn tempo en ritme niet bijhouden en haken na één
dans af. Hij laat zich daar niet door ontmoedigen en vindt steeds weer nieuwe
partners. Na een paar uurtjes feesttent vertrekken we. De ‘’danseur’’ komt net
weer de dansvloer op met een nieuw slachtoffer. Het is een variatie op een
spreekwoord: En de boer, hij danste voort.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten