“Het is maar een kleine ingreep, het stelt niet veel
voort en is zo gebeurd”, zei de uroloog. Ik behoor tot de wat oudere mannen met
een licht prostaatprobleem waardoor de “fonteinkwaliteit” sterk vermindert en
je tot “druppelaar” wordt gedegradeerd. Korte tijd later kreeg ik een oproep
van het AZM op me te melden voor de kleine operatie. Ik was om half twee ’s
middags aan de beurt en het formulier vermeldde dat tot uiterlijk 6 uur vóór de
operatie niets meer mocht eten of drinken. ”Je kunt beter nuchter blijven die
dag”, zie mijn eega. Ik was natuurlijk eigenwijs en rekende uit dat ik om half
acht nog kun ontbijten. Bij aankomst in het ziekenhuis was de eerste vraag die
ze stelden: “Bent U nuchter gebleven?” Op mijn ontkenning werd ik meteen op het
operatieschema als laatste ingedeeld. Ik bracht het grootste deel van de dag
door op mijn ziekenhuisbed wachtend op transport naar het OK-centrum. Om drie
’s middags was het eindelijk zover. Voor het transport naar het OK worden elektrische
trekkarretjes gebruikt. “Ik lig achter op het schema, en we zijn maar met
drieën” zei de man die stuurde. De ingreep kreeg ik natuurlijk niet mee maar om
vier uur stond ik alweer in de recovery. Je functies worden dan gecontroleerd
en ze checken even of je weer echt bij de positieven bent. ‘’Bij u is alles in
orde mijnheer’’, zei een verpleger, “Ik zal afdeling A2 bellen dat ze u komen
halen”. Drie kwartier later stond ik er nog. Toen ik bij de verpleging
informeerde naar het transport, vertelden ze me dat er die dag 80 operaties
waren verricht en dat op het eind van de dag de recovery vol staat met
patiënten die terug naar de afdeling moeten. Ik stond dus een file van
ziekenhuisbedden die allemaal door lange gangen naar de diverse afdelingen
terug moeten. Ik heb nooit geweten dat dit mogelijk was maar voor alles bestaat
een eerste keer. Twee dagen later mocht ik naar huis, mijn vrouw kwam me halen
met de auto en we reden naar huis, er stond géén file.
donderdag 19 december 2013
vrijdag 6 december 2013
Tabak
Mijn vrouw werpt een diepe blik in haar pakje shag en
merkt op: ’’Het is bijna op, kun jij misschien niet even…..’’ Dus even later
loop ik naar de dichtstbijzijnde supermarkt die bij de kassa ook shag verkoopt.
’’Welk merk?’’, vroeg ik nog. ‘’Pak maar wat, als het maar tabak is’’. Dit
soort supermarkt zegt uit te blinken in lage prijzen maar schittert vooral door
de afwezigheid van personeel. Dat blijkt
meteen bij de kassa, of ik wil of niet, ik moet aansluiten in een lange rij.
Vooral stom omdat ik nog niets in mijn handen heb. De shag ligt in vakken met
rolluikjes vlakbij de kassa en daar ben ik nog ver vanaf. Om nog wat beeld
tussen de klanten te krijgen leg ik twee blokjes op de band die de ene van de
andere klant scheiden. Er ligt alleen niks tussen, de shag komt nog. De rij
vordert gestaag. De dakloze die aan de beurt is heeft haast, hij heeft alleen
oog voor zijn goedkope six-pack bier. De dame die dan aan de beurt komt heeft
alle tijd. Al haar artikelen zijn de scanner al gepasseerd en de jonge kassabediende
noemt de totaalprijs. De dame gaat rustig door met inpakken, de kassa wacht af
en de rest van de rij ook. Eindelijk heeft ze alles binnen en gaat dan
omstandig op zoek naar een passend bedrag in haar beurs: € 14,68. Als ze iets
over de dertien Euro moet ze het opgeven. ‘’Ik zal toch maar pinnen’’ zegt ze.
De kassajongen drukt op een toets en ik zucht hoorbaar diep, want de dame kijkt
me verwijtend aan. Ik voel ondertussen eens aan de shag-rolluikjes en merk dat
ze afgesloten zijn.
Nu ben ik aan de beurt: ‘’Kun je die vakjes even
openmaken’’, zeg ik tegen de kassaboy. ‘’Zijn die gesloten?’’, vraagt hij
overbodig. Hij komt achter de kassa vandaan, haalt een grote bos sleutels uit
zijn zak en probeert de eerste, past niet, de tweede dan, past niet, de derde
ook niet. Mijn vrees wordt bewaarheid; de allerlaatste sleutel die hij probeert
doet de vakjes ontluiken. Ik grijp de shag eruit en plant hem tussen de
kassablokjes. Ik heb het benodigde bedrag in mijn hand en betaal. Het halen van
een pakje shag heeft me een half uur gekost.
Ik heb er tabak van! Overigens: ikzelf rook niet.
Abonneren op:
Posts (Atom)