Trein

En weer gebeurde het! Na een leuk dagje Utrecht stapten we om halfacht in de trein richting Maastricht. We waren wat laat en ik vond het al vreemd dat de trein er nog stond. Toen werd omgeroepen dat onze intercity ook niet meer ging rijden. De NS zegt het altijd heel eufemistisch: wegens een aanrijding met een persoon is er geen treinverkeer richting Den Bosch meer mogelijk. Een reisadvies kregen we wel: de intercity richting Nijmegen en dan met Veolia via Venlo richting Roermond. Op het perron bleek al snel dat tientallen reizigers dat advies opvolgden. In een mum van tijd zat de trein mudvol. En dan gebeurt er iets vreemdst: er ontstaat een soort van samenhorigheid, mensen die samen hetzelfde lot ondergaan en spontaan met elkaar beginnen te praten. ‘’Hier is nog een plekje’’. ‘’Gaat u maar op mijn koffer zitten’’. ‘’Waar u moet overstappen? Oh, dat kan het best in Arnhem’’.

‘’En u wilt naar Eindhoven’’, nee dan is Venlo beter’’. ‘’Weet iemand op welk perron de Veolia-trein in Nijmegen staat’’. ‘’Op perron 1B’’. De smartfones maakten overuren, maar informatie was er!

Een oude vrouw telefoneerde haar kleinkinderen dat ze niet meer kwam en terug naar huis ging. Een bezorgde reiziger: ‘’Nu moet u dat hele stuk weer terug’’. Antwoord: ‘’Valt wel mee hoor, ik heb al in de Siberië-Express naar Peking gezeten, dat duurt wel wat langer’’.

In Nijmegen trok de hele groep in een  clubverband op naar de Veolia-trein. Die wagons zijn wel mooi en nieuw maar een stuk kleiner dan bij de NS. En weer waren de rijtuigen tjokvol, maar nu met een groep mensen die met elkaar vertelden alsof ze oude bekenden waren. De reistijd vloog om. Mijn overbuurman zei: ‘’Ik heb nog nooit in deze trein gezeten’’. Mijn repliek: ‘’Je hebt ook niks gemist’’. Toch kreeg Veolia nog een complimentje over de hoeveelheid reisinformatie die bij elke halte door de luidsprekers klonk. ‘’Daar kan de NS nog wat van leren’’. Toen mijn vrouw vroeg hoe laat we in Roermond zouden aankomen pakte een jongedame tegenover haar mobieltje en met een klikjes op het Touch-screen verscheen de tijd: 22.30. In Roermond wist ook iedereen van elkaar op welk perron de aansluitende trein vertrok: ‘’Ja, ja, op een’’. Die aansluitende trein was vrijwel leeg en de reizigers verdeelden zich over de wagons. Het drukke praten en de bijna-gezelligheid was weg.

Even later reden we in stilte Maastricht binnen.

EFHA
Reacties: efha@kpnplanet.nl

Wiet

Sinds lange tijd zat ik weer eens in de trein van Eijsden naar Maastricht. Na een fikse wandeling vanuit M. en een stop bij café La Meuse was de trein het ideale terug-vervoer. Toen ik nog in Eijsden woonde zat ik dagelijks in die boemel. Er is ook nauwelijks iets veranderd; langs het perron stopten

dezelfde aftandse rode treincoupés als een paar jaar geleden. De NMBS beschouwt de lijn Luik-Maastricht duidelijk als onbelangrijk.

Er stond een groep wandelaars te wachten en door hun melig gepraat stapte ik in de volgende wagon. Tegenover me zat een jonge vrouw die een  Franstalige krant las, een Waalse dus. Ze zag er goed maar wat nonchalant uit: afgesleten zwart leren jack, vale spijkerbroek met brede pijpen, korte laarsjes en wat slordig rood geverfd haar. Ze keek even op en las verder in haar krant. Even later klonk het geluid van een SMS-je. Ze haalde een i-Phone uit haar tas en keek naar het bericht. Het beviel haar schijnbaar niet, ze mompelde wat en stopte het ding direct weer terug. Ik maakte voor mezelf een inschatting wat de jongedame ging doen in Maastricht. Werken? Nee, daarvoor was het te laat op de dag.

Uitgaan? Daarvoor was het weer te vroeg. Ik hield het erop dat ze op weg was naar een coffeeshop om wat Nederwiet in te slaan. Op het perron in Maastricht liep ik op mijn gemak de trappen omhoog en bij het verlaten van de stationshal zag ik haar voor me lopen. Uit nieuwsgierigheid lette ik op waar ze heenging. En inderdaad, linea recta gingen haar schreden naar een straat vlakbij het station waar een coffeeshop ligt. Ik kreeg gelijk! Het was 25 april, zouden ze in het Waalse ook weten dat op 1 mei de Wietpas ingaat? Ik denk van wel. De tamtams in die sector zorgen daarvoor.

EFHA
Reacties: efha@kpnplanet.nl