Ik werd wakker met een onbestemd gevoel dat
er iets aan de hand was. In het schemerdonker van mijn slaapkamer zag ik eerst
niets, toen merkte ik dat er iets langs het plafond fladderde. Pas toen ik mijn
bril opzette zag ik dat het een vleermuis (een kleine ‘’Batman’’) was die
doelloos rondjes draaide. Ik schoot mijn bed uit, maakte de deuren van de
andere kamers dicht en zette de deur naar de buitenhal open. We wonen in een
appartementsgebouw waar de hal ook toegang geeft naar het trappenhuis met open
raam. Ik wilde net weer terug naar bed gaan toen ik zag dat er nog eentje
rondfladderde. Deze was wat moeilijker te bewegen de hal in te vliegen. Met wat
gezwaai met een handdoek lukte het uiteindelijk wel. Hoewel we, vooral mijn
vrouw, niet blij waren met het onuitgenodigd bezoek, was het toch interessant
te zien hoe zo’n diertje rondjes draait in een beperkte ruimte zonder ooit
ergens tegenaan te vliegen. Vleermuizen hebben een ingebouwde sonar die hun
feilloos alle obstakels doet ontwijken. De website www.vleermuis.net raad ook aan niet te proberen een vleermuis te
vangen. Ze benadrukken ook dat vleermuizen niet gevaarlijk zijn en als
diersoort ook een beschermde status hebben. Ons appartementsgebouw ligt vlakbij
de in aanbouw zijnde A2-tunnel en klaarblijkelijk huizen er daar veel in
leegstaande flats. Voordat ik weer naar bed ging ik nog even in de buitenhal
kijken of er nog iets te zien was. Ze hadden hun weg naar buiten gevonden. Ik
was opgelucht dat ze onze woning hadden verlaten en ook dat ze weer de vrijheid
hadden gevonden. Ook voor vleermuizen geldt: Leven en laten leven.
EFHA
