vrijdag 18 oktober 2013

Kamperen


Wijzelf doen het al heel ons leven, kamperen. Van een klein koepeltentje via bungalowtent, vouwwagen, vouwcaravan en caravan hebben we alle vormen van het buitenleven doorlopen. Nu hebben we een stacaravan in de Ardennen, met complete keuken en badkamer en een comfort dat op thuis lijkt. Toch staan we nog altijd op een caravanpark annex kampeerterrein. We houden van de sfeer van de camping, het makkelijke, het ongedwongene van het buiten leven. Op het terras eten, barbecueën en samenzitten met vrienden. Je moet gewoon een kampeertype zijn. Een paar weken geleden zat ik op het terras van mijn Haagse vrienden Bolle Jan en Mariska toen zich bezoek aankondigde. Een bevriend echtpaar had gezegd dat ze ook eens kennis wilden maken met het kampeerleven en ze hadden op hetzelfde terrein een caravan gehuurd. En daar stond de vriendin voor onze neus. Een sjieke dame, keurig gekapt met onberispelijke make-up, in een nauwsluitend jurkje met pushup-bh en elegante schoenen op stilettohakken: Mathilde. Ik dacht maar een ding: dit is géén kampeertype, zelfs haar naam past niet bij een camping, Ze bekeek de caravan van mijn vrienden en kirde ‘’Wat leuk, wat aardig’’. Haar ogen spraken een andere taal, ze voelde zich een vreemde eend in de bijt. Een dag later trof ik haar bij het sportveldje. Haar kinderen speelden op de toestellen, zij zat op een bankje en las een boek. Ik vroeg haar of het verblijf in de huurcaravan haar beviel. ‘’Oh ja, prima’’ zei ze maar het klonk niet van harte. Weer twee dagen later zag ik haar met man en kinderen van de camping wegrijden, ze zwaaide enthousiast. Navraag bij en Jan en Mariska leerde dat Mathilde terugging naar Den Haag. Ze had verteld dat haar zoontje een kwallenbeet had (in het Ardense water komen geen kwallen voor) en ze liever naar de eigen huisarts gingen. ‘’Het beviel haar natuurlijk ook niet, zo’n caravan’’, constateerde Mariska nuchter. Ik weet zeker dat ze in de auto tegen haar man heeft gezegd. ‘’Dit nooit meer, ik wil alleen nog maar een hotel!’’.



EFHA

Geen opmerkingen:

Een reactie posten