Speurtocht
Zondag 18 november 2012. SV Het Pötterke hield voor z’n leden een speurtocht door Maastricht. Na een eerste drankje gingen we, gewapend met een vragenlijst, op pad. Bij de allereerste vraag, zo bleek later, zaten we al fout. De ingemetselde kabouter, naast de woning Mariastraat 25 van Thei Dols (was hij dat?) zagen we over het hoofd(je). Dat de interpretatie van vragen belangrijk is bleek bij vraag 2. Hadden we het hier over ingangen of aantal deuren? Het was voor discussie vatbaar. De hoogte van het Dinghuis viel het beste te beschrijven te beschrijven als ‘’hiel hoeg’’. Overigens geeft de fotowebsite http://www.fotosmaastricht.nl/geschiedenis/ding.htm
aan dat het Dinghuis 30 meter hoog zou zijn. Dus de 28 meter is
ook voer voor discussie. We zochten de gevellantaarn BIJ het Dinghuis dus dat
was ook fout. ‘’Trepkes op en trepkes aof’’ lukte ons nog wel maar bij de
kabouter onder de 10e baog
stonk het zo dat we vlug doorliepen naar de naam van de eerste Romeinse brug.
Het bordje goed lezen volstond. Op naar het standbeeld Pieke uit het boek van
Bèr Hollewijn. Een pakje sigaretten was het antwoord. Toch staat op de volgende
site dat het een stuk zeep zou zijn. http://www.mestreechtersteerke.nl/pagpiekestokstraot.htm
Verder! Wanneer ben je wel of niet in de Bernardusstraat? Wij
hielden het aantal muurankers op 7, de jury op 6. Bij de Bisschopsmolen werd je
tureluurs van het kijken naar de schoepen dus een foutje was snel gemaakt. En
wie was de bakker van dienst? Dan wist je ook z’n naam. De breedte van het gat
in de archiefmuur bracht ook discussie. Bekijk je dat als metselaar of als
gewone sterveling? Gelukkig wist Mieke uit onze groep nog punten te scoren in
de Begijnenstraat. ‘’Dat hèk kump vaanoaf de Aw Brök’’ zei ze en dat klopte. De
Bijzondere Verrichtingen, de dames op het slappe koord, en het muntmikken in de
broektrechter, lukte alleen ondergetekende niet. Het was voorbij! De kelderbar
van Nico was een oase van gezelligheid en warmte. Niet alleen de sfeer maar
ook de erwtensoep was hartverwarmend.
Terug naar het Pötterke waar de de jonge Maastrichtse zanger Roger sfeer
en gezelligheid bracht. Het is tenslotte ook een zanger die van zijn publiek houdt. Bij
het bekendmaken van de uitslag laaide de emotie weer op maar dat ‘’Mestreechse gevreigel’’ hoort er
bij. Toch blijf ik nu met één brandende vraag zitten: Waarom moesten sloffen
meenemen: was dat alleen als je ‘’De puu kepot hats geloupe”. Ich weit ’t
noe noch neet!
Frans Heckers
Geen opmerkingen:
Een reactie posten